تیک...تاک...تیک...تاک...
ومن،
نگاهی به عقربه های ساعت دارم
ونگاهی دیگر
به جسمی افقی گذارده شده بر زمین
پیچیده در پارچه ای سفید
گوش هایم هم می شنوند
تیک...تاک...تیک...تاک...
وشیون وفغان واشک !!!
ثانیه ها می گذرند و عقربه ها سر لج بازی دارند
اینهمه بوی تند وتندماندن و نماندن
وصدایی نام مرا می خواند...
۵۰ثانیه مانده ...فقط...فقط..
چه بار سنگینی است ،این جسم رنگ پریده
بر دوش آنانی که ،لا....می گویند!!!
شادی کنان !!!!
شادی کنان ؟!
به کجا می رود ...به کجا می کشند اورا ؟
۴۰...۳۰...۲۰...شاید...رهایی .
آه ،
فرصتی نمانده ...تمام... نسیم ۸۳/بهمن ماه
.
.
.
نکته:
۱- برای وداع از او ۶۰دقیقه زمان داده بودند...تا همه بیایند ...تا همه ببینند رنگ پریدگی ا ش را که اینهمه از آن واهمه داشت ...
۲-برق شادی را در چشمان آنانی که رفتنش را به تماشا نشسته بودند می شد به راحتی دید و فکر حساب هایی بانکی او یک لحظه هم از آنان دست بر نمی داشت ....
توای همراه وای همزاد من
سرنوشت هردومان حیران بازی های زشت سرنوشت
شعرهایم را نوشتی دست خوش
اشک هایم را کجا خواهی نوشت ؟
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
من تو ودیگرهیچ
نیلوفرانه
ایکاروس
نقدشعر
فریدون مشیری
غزل کویر(شعر)
خط خطی های گاه بی گاه من(شعر)
چند خط برای خواندن (داستان)
چشمان سیاهت
دوشنبه (شعر)
سیب
دل نوشته هام
ماهور
سیب
ی ک ت ا
بوسه های خرامان
ما به اندازه هم سهم زدریا بردیم
خودشناسی...
yar
tinypic
irapic
nastaran
مثل آب برای شکلات
پرش از پله ی هفتم
کلاغ راست مغز
گذرگاه
اورانوس
دلم می خواست (شهلا)
فانتازیو
خلوت تنهایی
جام جادویی
سبزه خانوم
عشق خاموش
پرشین بلاگ
ورودبا کفش های سیاه ممنوع
دختری با طعم خاک
پیاده با خدا
نسترن
آهوی محتضر
قالب های نایت اسکین
